مجله علوم رایانشی

چکیده مقاله شناسایی هویت از روی نحوۀ راه رفتن با استفاده از مدل سلسله مراتبی فازی- اسپایکی

شناسایی هویت از روی نحوۀ راه رفتن، از این نظر که در روش‌های از راه دور نیز قابل محاسبه است، یکی از ویژگی‌های زیست‌سنجی (بیومتریک) مهم به حساب می‌آيد. تحقیقات گسترده‌‌ای در این زمینه صورت گرفته و روش‌های متعددی ارائه شده است. اما تعداد کمی از این تحقیقات بر استفاده از تکنیک‌های شناسایی اشیاء توسط مغز تمرکز کرده‌اند. در این مقاله، مدلی برای شناسایی اشیاء بر مبنای ساختار سلسله مراتبی و پیچیده ویژوال کرتکس مغز، ارائه شده است. مدل ارائه شده که آن را مدل سلسله مراتبی فازی- اسپایکی می‌نامیم، بر سازوکار تولید پاسخ نورون‌ها در ویژوال کرتکس و ماهیت فازیشان تمرکز دارد. یکی از نوآوری‌ها در این مدل، پیشنهاد یک لایۀ دسته‌بند فازی مشابه سیستم استنتاج عصبی-فازی تطبیق‌پذیر است. برای ارزیابی مدل ارائه شده، از مجموعه داده‌های تردمیل A و B استفاده شده است. این دو مجموعه داده به ترتیب چالش‌های تغییر سرعت راه رفتن و تغییر نوع پوشش را زیر ذره بین قرار می‌دهند. معیارهای ارزیابی به کار گرفته شده در این مقاله نرخ شناسایی (به‌طور خاص در رتبۀ ۱ و رتبۀ ۵) و منحنی CMC می‌باشد. در نهایت، نتایج به دست آمده بر روی مجموعه دادۀ A و B با استفاده از مدل پیشنهاد شده، با نتایج روش‌های دیگر مقایسه شده است. این مقایسه نشان می‌دهد مدل HFS تقریبا نسبت به تمامی روش‌ها به نرخ شناسایی بهتری در رتبۀ ۱ و رتبۀ ۵ دست می‌یابد.