1
دانشجوی دکترای تخصصی سیستم های نرم افزاری،دانشگاه آزاد اسلامی رشت
2
دانشیار گروه مهندسی کامپیوتر، دانشگاه گیلان
3
دانشجوی دکترای تخصصی سیستم های نرم افزاری،دانشگاه آزاد اسلامی کرج
4
کارشناس ارشد مهندسی مکاترونیک، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
چکیده
چهره جزء مهمترین عواملِ مورد توجه در تعاملات انسانی است و آشکارسازی آن یکی از موضوعات مورد توجه در سیستم های امروزی می باشد. استخراج چهره یک تکنولوژی است که اندازه و محل قرارگرفتن صورت های انسان را در تصاویر دلخواه دیجیتال تشخیص می دهد.مسئله آشکارسازی در طول بیست سال اخیر مورد توجه محققان بسیاری قرار گرفته است و دارای کاربردهای مهمی در زمینه های تشخیص هویت، ردیابی و همچنین مسائل امنیتی، نظامی ،حقوقی ، روانشناسی و ... می باشد. این مطالعه با ارائه ی رویکردی جدید برای شناسایی چهره سعی بر برطرف کردن برخی از مشکلات موجود در این حوزه را دارد. در این روش با استفاده از روش مبتنی بر بخش، بخش های متمایزکننده ی چهره به صورت مجزا جستجو شده و یاد گرفته میشوند و سپس بر اساس میزان جابه جایی هر بخش و رابطه ی هندسی بین بخش ها سیستم آموزش داده می شود. و در آخر در مرحله ی آزمایش، مدل های یاد گرفته شده با تصویر ورودی انطباق داده شده و خروجی تعیین میگردد. حاصل برآورد کارایی روش ارائه شده، طی آزمایشات متفاوت مورد بررسی قرار گرفته و سیستم پیشنهادی به%95 پاسخ صحیح دست یافته است.
حسینی,فرناز , شاه بهرامی,اسدالله , حجاریان,محمد و خلیلی دیزجی,نوید . (1395). آشکارسازی چهره غیر وابسته به چرخش با استفاده از مدل مبتنی بر بخش. علوم رایانشی, 1(1), 1-6.
MLA
حسینی,فرناز , , شاه بهرامی,اسدالله , , حجاریان,محمد , و خلیلی دیزجی,نوید . "آشکارسازی چهره غیر وابسته به چرخش با استفاده از مدل مبتنی بر بخش", علوم رایانشی, 1, 1, 1395, 1-6.
HARVARD
حسینی فرناز, شاه بهرامی اسدالله, حجاریان محمد, خلیلی دیزجی نوید. (1395). 'آشکارسازی چهره غیر وابسته به چرخش با استفاده از مدل مبتنی بر بخش', علوم رایانشی, 1(1), pp. 1-6.
CHICAGO
فرناز حسینی, اسدالله شاه بهرامی, محمد حجاریان و نوید خلیلی دیزجی, "آشکارسازی چهره غیر وابسته به چرخش با استفاده از مدل مبتنی بر بخش," علوم رایانشی, 1 1 (1395): 1-6,
VANCOUVER
حسینی فرناز, شاه بهرامی اسدالله, حجاریان محمد, خلیلی دیزجی نوید. آشکارسازی چهره غیر وابسته به چرخش با استفاده از مدل مبتنی بر بخش. علوم رایانشی. 1395;1(1):1-6.
